فروي ها
قالب وبلاگ
لینک های مفید

 به یاد هنرمند و شاعر فقید و دوست داشتنی حسین پناهی

قطعه ای از آلبوم " سلام ، خداحافظ"

میزی برای کار ، کاری برای تخت ، تختی برای خواب ، خوابی برای جان ، جانی برای مرگ ، مرگی برای یاد، یادی برای سنگ ؛

این بود زندگی

من زندگی را دوست دارم ولی از زندگی دوباره می ترسم ،...

کودکان را دوست دارم ولی از آیینه می ترسم ،سلام را دوست دارم ولی از زبانم می ترسم ،من می ترسم پس هستم ، اینچنین می گذرد روزگار من ، من روز را دست دارم ولی از روزگار می ترسم

حتما ادامه اش را بخونید ........


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
ادامه مطلب
[ سه شنبه پانزدهم اسفند 1391 ] [ 13:31 ] [ محمودرضارحماني ]


بیسوادان قرن ۲۱ کسانی نیستند که نمی توانند بخوانند و بنویسند ، بلکه کسانی هستند که نمی توانند آموخته های کهنه را دور بریزند و دوباره بیاموزند  .


  نعره هیچ شیری خانه چوبی مرا خراب نمی کند، من از سکوت موریانه ها می ترسم.

به شخصیت خود….. بیشتر از آبرویتان اهمیت دهید ... زیرا شخصیت شما… جوهر وجود شماست ... و آبرویتان … تصورات دیگران نسبت به شماست

باران که می بارد همه پرندها به دنبال سر پناهند اماعقاب برای اجتناب از خیس شدن بالاتر از ابرها پرواز می کند این دیدگاه است که تفاوت را خلق می کند…

مشکل فکر های بسته این است که دهانشان پیوسته باز است . . .

گورستان ها پراز افرادی است که روزی گمان می کردن که . . . چرخ دنیا بدون آنها نمی چرخد 


اگر می خواهی دروغی نشنوی ، اصراری برای شنیدن حقیقت مکن . . .

انســـــــــانها ، دو دل دارنــــــــد ؛ دلـــــى که درد مى کشـــــــــــد و پنهـــــــــــــــان است و دلـــــــــــــــى که می خندد و آشکـــــــــــــــار است.

یک شمع روشن می تواند هزاران شمع خاموش را روشن کند و ذره ای از نورش کاسته نشود …

به اندازه باورهای هر کسی ؛ با او حرف بزن …. بیشتر که بگویی ، تو را احمق فرض خواهد کرد


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات، اجتماعی و فرهنگی
[ سه شنبه پانزدهم اسفند 1391 ] [ 9:56 ] [ محمودرضارحماني ]

آلبوم  سرود های محلی به نام سلمگون به زبان فرخی با اجرای آقای غفاری بزودی منتشر می شود

0
0
  

موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات، مشاهیر فرخی
[ چهارشنبه دوم اسفند 1391 ] [ 10:16 ] [ محمودرضارحماني ]
 

وحی  آمد  سوی   پیغمبر  رسول   عالمین    

                                                           بازگو   ما   انزل   الله   ای  رسول   آخرین

فاش برگو این علی روح من و جان من است  

                                                       پیروی از او همان دین است و ایمان من است

با  ولایت  می شود   اكمال  دین   احمدی   

                                                           بی  ولایت  ناقص است آخر  نماز و  بندگی

این علی  جنب خدا  و همچو هارون  برتر است   

                                                      هم امام و هم وصی و جانشین  وسرور است

گر بگویی این سخن را این رسالت کامل است   

                                                         او تو  را  از  شرّ  اشرار   زمانه   شامل است 

در  غدیر  خم  منادی  بانگ زد  ای  كاروان      

                                                          رفته ها و مانده آیند  سوی  بركه  این  زمان

می نهادند    منبری  را   از   جهاز   اشتران       

                                                             پا  نهاد   او   بر فراز   منبر  آن  شاه   زمان

گفت او  بعد از  ثنای  رب  حی  و  مهربان     

                                                        این علی باشد پس از من جانشین ای مردمان

پس رسول آنگه گرفت  دست علی  شیر خدا   

                                                          همچو  سرو   سر  بلندی  در  میان   بوته  ها

هر كه من مولای او باشم علی مولای اوست     

                                                             هر كه من آقای او باشم علی آقای اوست    

هر كه  باشد  پیروش  باشد  گروه   شیعیان      

                                                         دشمنش   ملعون   شده   نزد  خداوند   جهان

  هر كه ا و  یاری  دهد ،  او را خدا یاری كند     

                                                        خار  و  بی مقدار  گردد ، هركه سر پیچی  كند

او شجاع و هم مدیر و قاصم است بر ناكثین

                                                             می زند شمشیرحق بر مارقین و قاسطین        

آن  کتاب آسمانی  ثقل  اكبر  گشته  است  

                                                       این علی با نسل پاكش ثقل اصغر گشته است  

یك منافق بانگ برزد، معترض شد آن میان     

                                                        تیر عبرت  زد  نمود او را  دو  قسمت  از  میان

می نهادندخیمه ای اصحاب وگفتند تهنیت   

                                                            گفت  عمر بخِ   لك  ای  جانشین منقبت

بهر  بیعت   تشت   آبی  را   مهیا   با نوان     

                                                         می نهادند دستشان در آب و گشتند پیروان           

آن رسول  حق  بگفتا  ای   موذن  گو  اذان      

                                                        با شهادت  در  رسالت   هم  ولایت  همزمان

 یادشان رفت  مردمان آن زمان این موهبت  

                                                        شد علی  تنها  به  بعد از آن  رسول  مرحمت

در سقیفه جمع گشتند بعض اصحاب  رسول    

                                                         می نهادند  نقشه ای  در  تفرقه   بین  كهول

بگذاشتن  مردمان  تجلیل  و  بیعت  زیر  پا   

                                                                 ماه تابان   ولایت   را   نمودند   در   خفا

بهر وحدت  مهر برلب زد علی در  آن  زمان     

                                                         بغض  حضرت  در گلو  و شكر  جانان  بر لبان 

گو صفا  لطفی خدا  بر ما و بر  این  انجمن    

                                                      شیعیان و نسل ما را ده  مدد بر اهرمن           

                                              (مصطفی رئیسی صفا  89  )


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ شنبه سیزدهم آبان 1391 ] [ 11:43 ] [ محمودرضارحماني ]
عيد غدير، عيد الله الاکبر و عيد آل محمد و ارزشمندترين و والاترين عيد اسلامي‏است. هيچ روزي در طول سال، فرخنده‏تر و مبارک‏تر از اين روز مقدس نزد شيعيان اهل‏بيت نيست. امام صادق سلام الله‏عليه مي‏فرمايد:

«ان يوم غدير خم بين الفطر و الاضحي و الجمعه کالقمر بين الکواکب...» روز عيدغدير خم در ميان سه عيد فطر و قربان و جمعه، مانند درخشندگي ماه در ميان‏ستارگان است. چه تعبير ظريفي امام دارد که عيد غدير را تشبيه به ماه کرده است وديگر اعياد را به ستاره; زيرا در اين روز بزرگ بود که خداوند اعلام کرد: امروزدين را بر شما تکميل کردم و نعمتم را بر شما به اتمام رساندم «اليوم اکملت‏لکم دينکم و اتممت عليکم نعمتي و رضيت لکم الاسلام دينا».

نعمت‏بزرگ اسلام که ازهر نعمتي ارزنده‏تر و گران‏بهاتر است، کامل نمي‏شود و محقق نمي‏گردد جز با ولايت علي‏عليه السلام «و مانودي بشي‏ء مثل ما نودي بالولايه‏».

ستاره سحر از صبح انتظار دمید

                                                          غدیر از نفس رحمت بهار چکید

گرفت دست قدر ، رایت شفق بر دوش

                                                         زمین به حکم قضا آب زندگى نوشید

بر آسمان سعادت ز مشرق هستى

                                                            سپیده داد نوید تولد خورشید

به باغ ، بلبل شوریده رفت بر منبر

                                                          چو از نسیم صبا بوى عشق یار شنید
         
ز خویش رفته ، نواخوان عشق بود و سرود

                                                            به بانک زیر و بم ، اسرار خطبه توحید
         
فتاد غلغله در باغ و شورشى انگیخت

                                                          که خیل غنچه شکفت و به روى او خندید
         
هوا ز عطر گلاب محمدى مشحون

                                                          زمین به عترت و آل رسول بست امید
 
رسول ، سدره‏ نشین شد ، على به صدر نشست

                                                                پى تکامل دینش خداى کعبه گزید
      
گرفت پرچم اسلام را على در دست

                                                              از این گزیده زمین و زمان به خود بالید
         
به یمن فیض ولایت شراب خم الست

                                                               به عشق آل على از غدیر خم جوشید

                                                                                  " دکتر یحیى حدادى ابیانه "

محب الدين طبري از علماي بزرگ اهل سنت نقل مي‏کند که رسول خدا(ص) فرمود: «اذاجمع الله الاولين و الاخرين يوم القيامه و نصب الصراط علي جسر جهنم، لم‏يجزها احدالا من کانت له براءه بولايه علي بن ابي طالب‏».  در روز قيامت که خداوند تمام مردم را جمع مي‏کند و صراط بر پل دوزخ زده مي‏شود،هيچ کس از آن نمي‏گذرد جز کسي که با ولايت علي ابن ابي‏طالب، گذرنامه بي‏زاري وبرائت از جهنم را داشته باشد.


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات، اجتماعی و فرهنگی
[ جمعه دوازدهم آبان 1391 ] [ 20:8 ] [ محمودرضارحماني ]
 

مردی از خانواده خورشید                                   امتداد غم امام شهید

انعکاس صدای عاشوراست                              روضه های غروب مناست

مرد سجاده، مرد نافله ها                                 مرد شب زنده دار قافله ها

مردی از جنس آیه تطهیر                                  خستگی های بردن زنجیر

هم سفر با ستاره غم هاست                         «کربلا زاده» محرّم هاست

هم نژاد امام بی کفنان                                    دومین مرد کاروان زنان

راه طی کردهء بیابان ها                                   قدم زخمی مغیلان ها

یاد خون طپندهء گودال                                     خنده های زنندهء گودال

زخم بال و پر کبوترها                                        پا به پای اسارت سرها

غیرت دست بسته محمل                                شاهد التماس دخترها

کوچه کوچه؛ گذر گذر، همه جا                         هم رکاب صدای حنجرها

برگ سبزی است با نشانهء سرخ                      کودک زیر تازیانهء سرخ

 طفل رفته، خمیده برگشته                              باغ گل رفته چیده برگشته

 آفتاب کمی غروب شده ست                           گل یاس بنفشه کوب شده ست

 آشنای صدای سلسله هاست                          سوزش ناگهان آبله هاست

 او که آیینهء محرم بود                                      گریه هایش به رنگ ماتم بود

 از ستاره گرفته تا شبنم                                   از بنفشه گرفته تا مریم

 همه محو صدای او هستند                               پای مرثیه های او هستند

بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات، اجتماعی و فرهنگی
[ دوشنبه یکم آبان 1391 ] [ 14:24 ] [ محمودرضارحماني ]

یاورو  یاری رسا ن،آتش نشان است 

                                                   منجی اموال وجا ن،آتش نشان است               

 آنکه آتش را  به همت می کند رام  

                                در نجاتِ  مردما ن ، آتش نشان است

 با  توکل  بر خدا یِ  حیّ و سبحان 

                              ایمنی را حا فظا ن ، آتش نشان است

عاشقان خدمت  و  آتش   ستیزان

                                از حوادث ناجیا ن ، آ تش نشان است

باتوکل بررسول(ص) و اهل بیتش(ع)   

                                   دین و قرآن پیروان ،آتش نشان است

می سرا ید  شعر   ایثار  و  شهادت  

                                  می دهد شیرین جان،آتش نشان است

او  هما نکه  می زند دل بر  بلا یا  

                                                حامییِ درماندگا ن، آتش نشان  است

جان به آتش می زندهمچون خلیل  

                                   عاشق و خدمت رسان،آتش نشان است   

هم تبار آرش است و هم  سیا وش

                                     دربلا جان  برکفان ، آتش نشان  است

با شجا عت  با  شهامت  با  رشادت    

                                    افتخارش هرزمان ، آتش نشان است

            ...............................................................................................                                  

                                    مصطفی  رئیسی (صفا)/ اردیبهشت ۸۹           
موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ یکشنبه نهم مهر 1391 ] [ 9:47 ] [ محمودرضارحماني ]
از آنجایی که امروز روز درگذشت یکی از بزرگان شهرستان و برادر حبیب یغمایی است و به گونه ای فرخی محسوب می شوند این یادنگار را درباره وی گذاشتم روحش شاد ...

مرحوم اقبال يغمايي نويسنده و مترجم دانشمند معاصر بود . او دانش آموخته دانشسراي سابق بوده وبه امر معلمي اشتغال داشت . وي همچنين دربنياد فرهنگ ايران نيز فعاليت داشت . يغمايي آثار بسياري به يادگار گذاشته است .
گروه : علوم انساني
رشته : زبان و ادبيات فارسي
والدين و انساب : اقبال يغمايي فرزند شادروان اسد الله منتخب السادات جندقي (آل داود ) و برادر كوچكتر مرحوم حبيب يغمايي (مدير مجله يغما) بود .
اوضاع اجتماعي و شرايط زندگي : اقبال يغمايي كوچكترين پسر خانواده بود . او در روزگاري زاده شد كه پدر و ساير افراد خاندان به تازگي از رنج در به دري هاي ناشي از تهاجم نايب حسين كاشي و ديگر یاغبان رسته بودند . در روستاي خور به طور دائم ماواگزيدند .
تحصيلات رسمي و حرفه اي : اقبال يغمايي تحصيلات نخستين را نزد پدر دانشمندش فرا گرفت و درحالي كه بيش از هفت سال نداشت از راه كوير به شاهرود آمد و از آنجا روانه تهران شد .

 در تهران در جوار برادرش ، حبيب يغمايي ،‌در يكي از حجره هاي مدرسه دارالشفاء كه برروي مسجد شاه بود سكني گزيده و به تحصيل پرداخت . پس از آن در دوره اول دانشسراي مقدماتي پسران به تحصيل پرداخت و در سال 1315 شمسي دوره آن را به انجام رسانيد .
همسر و فرزندان : مرحوم اقبال يغمايي چهارفرزند پسر و دختر دارد كه دو تن از آنان پزشكان برجسته و نامورند .
وقايع ميانسالي : اقبال يغمايي دردوران ميانسالي ابتدا با نشريات و مجلات گوناگون همكاري داشت . نشرياتي همچون مهر ، ارمغان ، يغما ، آموزش و پرورش و دانش آموز هستند .
زمان و علت فوت : اقبال يغمايي در 15شهريور 1376 شمسي در بيمارستاني در غرب تهران و در حالي كه بيش از ۸۰ سال سن داشت درگذشت و روز بعد در قطعه ويژه دانشمندان و اهل قلم در بهشت زهرا به خاك سپرده شد.
مشاغل و سمتهاي مورد تصدي : اقبال يغمايي درنيمه دوم سال 1315 شمسي به خدمت وزارت معارف درآمد و با سمت دبيري به شاهرود رفت . وي درسال 1325 به تهران منتقل شدو پس از دو سال تدريس درمدارس تهران به اداره كل نگارش وزارت فرهنگ منتقل شد . وي درتاريخ 12/10/1374ازوزارت آموزش و پرورش بازنشسته شد .
فعاليتهاي آموزشي : مهمترين فعاليت هاي آموزشي اقبال يغمايي ،‌نويسندگي بود . در آن راستا وي مدتي مجله آموزش و پرورش را منتشر كرد . سپس در دوره 25 مجله (سال تحصيلي 31-1330) رسما مديريت مجله را برعهده گرفت . سالهايي كه تصدي اين مجله را يغمايي برعهده داشت از جمله ادوار خوب اين مجله بود . از آن پس مجله مستقلي به راه انداخت . اين مجله كه دانش آموز نام داشت مخصوص كودكان و نوجوانان بوده و يكي از بهترين و نخسيتن نشرياتي بود كه درايران براي نوجوانان منتشرگرديد .او همچنين مجله رايزن را نيز براي كودكان چاپ مي كرد .
ساير فعاليتها و برنامه هاي روزمره : اقبال يغمايي درزمان بازنشستگي به طور غير رسمي و بنا به دعوت دكتر پرويز خانلري دربنياد فرهنگ ايران به كار پرداخت و مدتي از ساعات ظهر به بعد در اداره نگارش وزارت فرهنگ وهنر به انجام خدمت متفرقه فرهنگي اشتغال داشت . تا آنكه دراواخر سال 1357 شمسي به كلي خدمات فرهنگي و اداري را رها كرده و درمنزل كارهاي تحقيقي خودرا ادامه داد . وي تاروزها پاياني عمر دست ازمطالعه و تحقيق و ترجمه برنداشت .
آرا و گرايشهاي خاص : اقبال يغمايي به مطالعه و تحقيق و پژوهش علاقه خاصي داشت .طوري كه تاروزهاي واپسين عمر دست ازنوشتن برنداشت . با آنكه ديگانش كم نورشده و دستانش مي لرزيد باز هرهنگام كه رمقي مي يافت كتابي بردست مي گرفت و يا خطوطي برصفحه كاغذ نقش مي كرد .


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات، اجتماعی و فرهنگی
[ سه شنبه بیست و یکم شهریور 1391 ] [ 9:8 ] [ محمودرضارحماني ]

با تشکر از دوست گرامی آقای عباس  ثابتی مدیر محترم وب سایت وزین اردیب نگین کویر که از فامیل های نسبی قدیم است .


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ چهارشنبه بیست و یکم تیر 1391 ] [ 10:13 ] [ محمودرضارحماني ]
                                  مسافرت فرشته

   دريا غريق مرحمت بي كران تو                         هفت آسمان تجلي رنگين كمان تو

خورشيد ناز مي كشد از ذرهاي خاك                  آنجا كه صبح مي گذرد كاروان تو

    صدها فرشته بال نهادند بر زمين                     تا دامن خديجه شود ميزبان تو

   بهتر شد آن زنان قريشي نيامدند                      حوا و مريم اند پرستار جان تو

  بر قلبهاي خسته ما هم نزول كن                     اي جبرئيل تا به سحر هم زبان تو

   يك شاخه ياس در دل مجروح كاشتيم                    تنها به احترام مزار نهان تو

در بارش است رحمت بي حد ابر تو        پنهان شده است مثل شب قدر قبر تو

  تسبيح تو كه تربت حمزه به قاب داشت        در سينه اش شميم دعاهاي ناب داشت

   از كور نيز وقت سخن رو گرفته اي              هر چند چهره تو ز نور احتجاب داشت

  در شكر روز ه اي كه در سه افطار با تو بود      دستت براي خواهش سائل جواب داشت

  جسمت نخواست رخت عروسي به تن كند         از بسكه از بساط جهان اجتناب داشت

   با عطر يازده سحر اين باغ آشنا ست                  هر چند عمر مادر گلها شتاب داشت       

   بيتي به شعر صائب تبريزي آمده است                آن شاعري كه طبع روان همچو آب داشت

"چون صبح زندگاني روشندلان دمي است    آن هم دمي كه با عث احياي عالمي است"

   اي جلوه شكوه و جلال پيمبري                         تو حجت هميشه به آل پيمبري

   قد راست كرده بود و تنومند مانده بود                 از آب چشمه ي تو نهال پيمبري

   آنجا كه بحث كيفيت عرش مي شود                  جز سينه ی تو نيست مثال پيمبري

   مرهم به زخم هاي احد بيشتر بنه                      تو با خبر هميشه ز حال پيمبري

   كمتر به سينه جاي بده بوسه ي نبي                 جاري شده است اشك زلال پيمبري

   اين لحظه هاي اخر از احمد جدا مباش                  اسوده نيست بي تو خيال پيمبري

   قدري صبور باش بهشت دل نبي                         تو زود مي رسي به وصال پيمبري

   چون تو تمام آينه خلق احمدي                           هر روز روز تو ست به سال پيمبري

ايام شادماني و روز ولادت است            هنگام شاد بودن و وقت عبادت است

   در مصحف خداي تعالي نوشته بود                     اين نور با طهور ولايت سر شته بود

   پيش از شروع خلقت اين خاك و آسمان               اين دانه را به مزرعه عرش كشته بود

   از بسكه بود دست توسل به سمت تو                هر گوشه اي ز چادر تو رشته رشته بود

   چندي به التماس زمين كرده اي نزول                   اين آخرين مسافرت يك فرشته بود

   عالم هنوز طعم محبت به جان نداشت                حب تو در صحيفه مومن نوشته بود

ما را ببخش مدح تو كوثر نداشتيم          ما غير چند واژه ابتر نداشتيم

   هر دختري كه ام امامت نمي شود                     يا مادر پيمبر رحمت نمي شود

   در مجمع خلايق حق فاطمه يكي است              اين وحدت است شامل كثرت نمي شود

   آنجا كه پاي كفو علي هست در ميان                 هر دختري كه لايق وصلت نمي شود              

   از اينكه آب مهريه ات بود روشن است                 هر خانه اي كه خانه رحمت نمي شود

   فردا بيا كه باز قيامت بپا كني                            اي بانويي كه بي تو قيامت نمي شود

   با اشتياق سمت صراط آوريد رو                          زهرا بدون برگ شفاعت نمي شود

   اين سينه باز حال و هواي مدينه خواست            يا رب دعاي كيست اجابت نمي شود

آخر مدينه راز پس پرده داشته است          آخر مدينه يار سفر كرده داشته است

   لطف مدام حضرت ياسين به دست توست          آري دعا به دست تو آمين به دست توست

   آنجا كه سينه در تب اندوه سوخته است             آرامش دوباره وتسكين به دست توست

   پير خمين جلوه ي فرزندي ي تو داشت              يعني كه عزت و شرف دين به دست توست

   آنجا كه ابر فتنه گري سايه گسترد                     نابودي تمام شياطين به دست توست

   اسلام با دعاي تو پيروز مي شود                      آري كليد فتح فلسطين به دست توست

اين انقلاب جلوه اي از كوثر تو بود       بر روح تو سلام خدا و دو صد درود

سروده جواد محمد زماني


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ جمعه بیست و دوم اردیبهشت 1391 ] [ 13:53 ] [ محمودرضارحماني ]
 

همه شب نماز خواندن، همه روز روزه رفتن
همه ساله از پی حج سفر حجاز کردن


ز مدینه تا به کعبه سر و پا برهنه رفتن
دو لب از برای لبیک به گفته باز کردن


شب جمعه ها نخفتن، به خدای راز گفتن
ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن


به مساجد و معابد همه اعتکاف کردن
ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن


به حضور قلب ذکر خفی و جلی گرفتن
طلب گشایش کار ز کارساز کردن


پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن
گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن


به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن
ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن


به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد
که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن


به خدا قسم که کس را ثمر آن قدر نبخشد
که به روی ناامیدی در بسته باز کردن
 

"شیخ بهایی"


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ سه شنبه بیست و دوم فروردین 1391 ] [ 19:39 ] [ محمودرضارحماني ]

 فرخی ، خور ، جندق و گرمه    

                              هست  دشت  کبیر  را  سرمه

 چونکه نوروز می شود آن جا  

                                سبز  و   زیبا  می شود  صحرا 

 باغ ها پر شود  ز زلف  عروس 

                                 رسته  بر جوی ها تاج خروس

 موج در موج  می زند همه جا  

                                 موج های  قشنگ چون دریا

 دادکین  و  بیازه   و اردیب

                               روستایی که هست مرکز سیب

 چه  مصفا  ست  آن  بیابانک 

                                گر  روی   دیدنش  بینی تک

        ......................................................    

                      سید اسدالله منتخب آل داوود

برگرفته از وبلاگ صفای فروی


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ دوشنبه هفتم فروردین 1391 ] [ 12:16 ] [ محمودرضارحماني ]

کنگره شعر پیام آفتاب نهم فروردین ماه ۱۳۹۱ برگزار می شود

با همکاری معاونت فرهنگی وزارت ارشاد - بنیاد قرآن - دفتر نماینده محترم شهرستان نایین و خور - موسسه علامه عسکری - آموزش و پرورش خور - کانون فرهنگی هنری سقا - موسسه فرهنگی قرآنی ثامن الائمه و دفتر محصولات فرهنگی شمس الضحی کنگره شعر پیام آفتاب به همراه تجلیل از اهل قلم شهرستان خور و بیابانک نهم فروردین ماه ۱۳۹۰ از ساعت ۱۵:۳۰ دقیقه در هیئت قمر بنی هاشم برگزار می شود.

در این مراسم آقای سعید بیابانکی از شاعران نامی ایران حضور خواهند داشت.

شاعران محترم شهرستان می توانند آثار ادبی خود را چون شعر - داستان کوتاه و متن ادبی به این کنگره ارسال نمایند.

موضوع آثار آزاد می باشد.

به برترین آثار ارسالی جوایز نفیسی اهدا خواهد شد.

علاقمندان می توانند آثار خود را به دفتر شمس الضحی در فرخی - آموزش و پرورش خور - موسسه فرهنگی قرآنی ثامن الائمه تحویل دهند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن ۰۹۳۹۴۴۵۰۹۹۶ تماس حاصل فرمایید.

دبیرخانه کنگره شعر پیام آفتاب

 


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390 ] [ 9:32 ] [ محمودرضارحماني ]
 آقاي سيد اسدالله منتخب آل داوود

                                            222.jpg             

 آقاي سيد اسدالله منتخب آل داود فرزند مرحوم همايون وكيل و مرحومه اختر علوي در سال 1313 در شهر خور متولد ودر سه سالگي پس از فوت پدر به همراه والده ابتداء به غفور آباد وپس از مدت كوتاهي به فرخي عزيمت نموده ودر اين شهر اقامت مي گزيند .

  تحصيل را در مكتب خانه نزد اساتيدي همچون ميرزا حُسن الله موسوي و مرحوم حجت الاسلام شیخ ملا محمد رئيسي و سيد فضل الله موسوي مي گذراند .  

  پس افتتاح اولين مدرسه رسمي در فرخي از معدود شاگردان مدرسه مي گردد ، تا سن 13 سالگي در فرخي مقيم گشته وسپس با پيشنهاد آقا ضياء آل داود  به دانش سراي ديپلم ورامين جهت ادامه تحصيل عزيمت نموده و با مدرك ديپلم در شهريار به عنوان معلم مستخدم مي گردد.

 

 3 044.jpg

 ازراست ۱- آقاي آل داود۲- حاج ميرزا سليمان رئیسی ۳- علي آقا رئیسی ۴- شیخ مصطفی ( درمجلس دامادي ) ۵- ابوالقاسم رئیسی

در ورامين با بزرگاني مانند اخوان ثالث ( شاعر برجسته )  اسماعيل خوئي آ شنا مي شود.

در سال 1345 به شهر تهران  منتقل مي گردد ودر مدارس تهران ازجمله مدتي در مدرسه ارم تهران اشتغال داشته و اكنون بازنشسته مي گردد.

كتابچه اشعار اين شاعر بي نام و نشان موجود است كه اميد است روزي به زيور چاب مزين گردد.

ايشان داراي دوپسر به نامهاي بهروز و بهزاد ودو دختر به نامهاي  بهناز و بهاره  مي باشد.  

ازراست ۱- پشت به دوربين مرحوم ميرزا بلال ترابي ۲-آقاي سيداسدالله منتخب  آل داود۳- ميرزاهدايت الله علوي ۴-  آقاي شاهچراغي  ۵- سيداحمد علوي ۶- شیخ مصطفی رئیسی درمجلس دامادي۷- سيد جاويد آل داود ۸- سيد بهزاد آل داود ۹- سيد جليل آل داود برادر سيد اسدالله منتخب ( شاعر معاصر)  

گرچه از قديم چشمان استاد كم سو بوده اما اكنون %90 از ديد چشمان كاسته شده وبا مشكل مواجه است .   

 برگرفته از وبلاگ : صفای فروی (شیخ مصطفی رئیسی)


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات، مشاهیر فرخی
ادامه مطلب
[ شنبه سیزدهم اسفند 1390 ] [ 10:12 ] [ محمودرضارحماني ]
                                             

                                           عيد اعظم

مـژده اي افـلاكيان امروز عـيد اعظم است

                            روز ميلاد محمد (ص) ،آن رسول اكرم است

تـابش نـور وجـودش طـلـعـتي ديـگـر بـُوَد

                       خــلـقــت نــور نــبـي بـرمـا سِـوَالله اقـدم اسـت 

مـنـجـي كـل بـشر انـدر وجـود آمـد كـنون

                        جـلوه نـورش نـگـرساطع زعرش اعـظم اسـت

گوي سبقت ازرسولان برد آن مخلوق پاك

                      در فــضـيـلـت از تــمام انــبيـا او افــخـم اسـت

عــلـم او بـاشـد لـدنـّي ، از خــدا آمـوخـتـه

                    زيــن جهـت بـرعـالـمان اهـل عـالم اعـلم است

ديـن و آئينش بُـوَد جـاويد انـدر اين جـهان

                    مـنـطـق قـــران او بــرهــركـتـابـي احكـم است

 هـمزمان بـا اين ولادت گشت مولودي دگر

                   صـادق آل مــحـمـد (ص) آن امــام اَفــهـم اسـت

اي (رئيسی) خـامه و كـِلك تـو نتواند نمود

                  وصـف اين مـولود ، زيـرا او نـبي اكـرم اسـت

                                                               علي رئيسي1373 

  .............................................................................................

                                 (  روز میلاد رسول و هم وصی )

هفده ازماه ربیع وجلوه گاه نوریزدان شد

                                          روز میلاد رسول وهم وصيّ وماه تا بان شد

عرشیان مست وملائک شاد ومسرورازولادت

                                        آن شب،زمين وآسمان شهرمکه،  نورباران شد

مبارك روزمیلاد رسولِ خاتم وخيرالانام

                                        از وجود سروروسالاردين، رحمت فروزان شد  

تهنيت برآمنه مام وحليمه سعديه دايش

                                       خُلق وخوي وهم مرامش،مظهر آيات قرآن شد

رسولِ مهرو عشقِ سرمدي،هم شفیع مذنبین  

                                        بشیرو هم و نذیرو شاهد و ختم رسولان  شد

درآسما نهااحمداست ودرزمین نامش محمد(ص)    

                                      کنیه اش باشد ابوالقاسم و محمود شفیعان شد

اساس دین اسلام است ورابط فیض الهی

                                    وجودش موجب غفران،برای جن وا نسان شد

گلي ازگلشن زهراي اطهرهم علي مرتضي

                                  زانكه  ميلاد امام صادق (ع) وعالم  گلستان شد

امام وهم وصيّ ووارث وهم جا نشينِ خاتم است    

                                     روز میلاد  رئيس مذهب  و تفسیر فرقان شد   

مردم از فیض وجودش هم احادیث گهربارش   

                                   نمودن بهره ها وعلم وحکمت چشمه ساران شد

چه امروزوچه ديروزوچه فرداچه پنهان وچه پيدا                 

                                    به علم بی کران جعفرالصادق (ع)  نمایان شد

مصطفی از عشق میلاد رسول خاتم وصادق(ع)

                              به اميد شفاعت ، بلبل طبعش غزل خوان شد                                                                                 

                                   ( مصطفی رئیسی 89 )


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ چهارشنبه نوزدهم بهمن 1390 ] [ 9:19 ] [ محمودرضارحماني ]

                                                   شِكوه    

غـمي دردل نـهـان دارم كه سـنگـين است 

                              حجابش غـرق درخون گشت ورنگين است

كـــجـا گـــويم غــــم پـــوشـيـده در دل را   

                              اگــــر  گــويـم  فــزون ســازد  غــم  دل  را

چــو مـولامـان عـلي(ع) در چـاه بايد گفت  

                             بـــه يــاران  بـقــا در راه  بــــايــد  گـــفـت

بـه رهــبـر شــِكـوه بـايـد كــرد در پـنهان   

                               بـه دور از چـشـم نامـحـرم ، ز بي باكان

مـــگر ره را نــمـي دانـنـد ايــن خــوبـان    

                                بــه راه كـــج چــرا رفــتـنـد ره جـويـان

مــگر رهــبـر بــه راه حــق نـمـي خـواند    

                                دوئــيـّت را ز خــود خــواهـي نـمي داند

چـرا هـركـس بــراي خــود زنــد ســازي 

                               كـجـا بـــاشــد ز كـردارت خــدا راضـي

چـــرا افــعــال مـــا رنــگ ريــــا دارد   

                              مـــقـامـي در مـــســلـمـانـي كــجــا دارد

چــنـيـن مـشـغـول دنـيا كـي شـدي اي دل

                              چـرا گـشـتي تـو از فــرمـان حــق غـافـل

تـجـمّـل از كــجـا شــد وجـهـه ي هــمّـت  

                             روا بــاشـد كـه حـــق بــنـدد در رحــمـت

شــهـيـدي گــر بـَرآرد سـر، چه مي گويد  

                             وصـــيّــتـنـامـه اش را در كــجـا جــويــد

ســفـارشــهـاي آنـان را عـمل كـن ، هان   

                              بــراي وحــــدت امــــّت فــدا شــد جــان

امـــام مـا چـــنـيـن فـــرمـود از وحــدت    

                             كــلــيـد و رمـــز پــيــروزيّ  ايـــن  امــت

چــرا بــا دشـمـن دون هــم صـدا گـشتي   

                             زكـشـتي بــان بــريـدي ، نــاخـدا گـشـتي

ز دشـمـن انـتـظـار خـيـر نـتـوان داشـت    

                            چـو گــُل خواهي گـياهِ خار نـتوان كاشت

  مــقـلـّد شــو اگـر ره را تــو نــشـنـاسـي  

                            بـه تـقـوا رو نــما شــايـد كــه بـشـنــاسـي

بـرو  پــروانـه  شـو  در  مـحـضر  رهـبـر    

                            كــه آگــاهـي دهـد مـا را ز خــيـر و شــر

بـه خـود بـرگرد و بـا رهـبـر بشو همدل 

                            خــودي گـر با خـودي باشد هـدف حاصل

چــو ره را بـا چـــراغ عـــلـم پــيمـودي  

                            زاخـلاص خـمـيـني(ره) چـشـمـه بـنمودي

بـه مـظـلـومـان عــالـم هــمـنـوا گــردي    

                            بــــراي درد مـــحــرومـان  دوا  گــــردي

(رئـيسی) را تو مي بخشي ازاين مطلب 

                           كـه كـار او دعــا بــاشـد بـه روز و شــب

                                                        گرگان - علي رئيسي

برگرفته از وبلاگ "صفاي فروي "


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات، سیاسی
[ یکشنبه یازدهم دی 1390 ] [ 23:25 ] [ محمودرضارحماني ]

شهر دارالمؤمنان وصالحان است فرخي    

               هم تبارِ سرزمين جاودان است فرخي

شهر دين ومسجد وهم شيعيانِ مرتضي   

              بانماز و باديانت، مردمان است فرخي

شهر عشق ومهرولطف وباصفا و بي ريا  

             باعطوفت مردمان،آرامِ جان است فرخي

شهر طلابِ شهير و پيروان اهل بيت(ع)  

             مهد فضل وعالمان وزاهدان است فرخي

شهر دانشگاهيان با سواد و پر تلاش   

              مملواز دانش پژوهان جوان است فرخي

شهر مردان غيور و انقلابي با نظام    

              باولايت هم صداو هم رهان است فرخي

شهر رزم وجبهه و پيكارِِِ با خصم زبون  

              باشجاعان و دليرانِ زمان است فرخي

شهررنّاس ونخيل وهم قنات وكشت وزرع  

              بامرام و باصفا، پيرمردان است فرخي

شهر مردان و زنان با كمال و با وفا   

             باعفاف و بانجابت ،دختران است فرخي

صفا از عشق سوزان وتب وتابِ وطن    

           مي سرايد زانكه آن دارالامان*است فرخي

                                    مصطفي رئيسي(صفا)

                                             اسفندماه ۱۳۸۸

     ..................................................................................................

*در زمان آیات عظام مرحومین حاج سیدمیرزا و فرزندش سیدنصرالله قاضی هرکس به فرخی ناهنده می شد در امامن بود بدین جهت فرخی را در قدیم درالامان می نامیدند


موضوعات مرتبط: شعر و ادبیات
[ سه شنبه چهارم مرداد 1390 ] [ 9:3 ] [ محمودرضارحماني ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

اینجا شهر دارالمؤمنین و ولایتمدار فرخی و به زبان محلی " فروی "در حاشیه کویر سفیدپوش و نمکین مرکزی است .
اینجا ستاره ها نوارانی تر از همه جاست
اینجا جور دیگر باید دید
لینک های مفید
  • سیادت
  • قالب بلاگفا